Εξώστης

Ταξίδεψε με όπου εσύ πιστεύεις,
είμαι τυφλός και μόνο εσύ το ξέρεις
τα πιο όμορφα πράγματα χάνονται γρήγορα,
άνθρωποι, σύννεφα, το μελάνι στα ποίηματα,
πόσο περίεργα χτυπάει τώρα η καρδιά μου,
υπάρχει άδικο έξω από τα όνειρά μου
θυμάμαι στα μάτια σου να σχηματίζεται το άπειρο,
θυμάμαι στα μάτια σου να σχηματίζεται το άπειρο,
κι εγώ που πάντα ήθελα να ζήσω μαζί σου,
φτιάχνω τον κόσμο μ' ένα κομμάτι της ψυχής σου...

Αντί εισαγωγής λοιπόν και για πρώτο post, διαλέξαμε κάτι από ποίηση που τόσο μας αρέσει.... Στέρεο Νόβα από τα παλιά, από τον πρώτο τους δίσκο σε απόσπασμα από το κομμάτι "εξώστης". Στίχοι με ρομαντική διάθεση αλλά και τροφή για σκέψη παράλληλα... Καλή μας αρχή και εύχομαι να σας έχουμε συνταξιδιώτες για πολλά ακόμη ταξίδια...